زهرا جون ستاره زندگیمون

میلاد تو شیرین ترین بهانه ایست که میتوان با آن به رنجهای زندگی هم دل بست ! در میان این روزهای شتابزده عاشقانه تر زیست ! میلاد تو معراج دستهای من است وقتی که عاشقانه تولدت را شکر می گویم ! ...

دردونه مامان این روزا انقدر شیرین کاری میکنی که نمیشه همشو بنویسم ، مثلا به عروسکت چوب شور میدی ، پیش پیشش میکنی تا لالا کنه ، مامانو ... وااااای خداجون منو بوس میکنی و پیش پیشم میکنی ، میخوای بخوابونیم بری فضولی !!! برای باباجون ناز میکنی ... بهت میگم برو دمپایی تو بپوش بریم تو بالکن میری میپوشی ... البته اینجوری !! تازه مرسی یاد گرفتی و البته آب که بهش میگی با !! یه کار خوشگل دیگه هم که یاد گرفتی اینه که چادر میپوشی و نماز میخونی البته هنوز نتونستم عکستو بگیرم. من چقدر خوشبختم که نگاه مهربان خدا با وجود تو در زندگی ام تجلی پیدا کرده است ... ...

عزیز دلم امروز برایت می نویسم ، عاشقانه ، تا بدانی چگونه با خنده های شیرین و کودکانه ات آسمان زندگی مان را ستاره باران کردی ... بهار امسال ، دومین بهاریست که غنچه وجودت در کنار آینه و سبزه و سیب سفره مان هست ... غنچه ای که با هر خنده اش سختی ها را به سخره می گیرد ، همیشه بخند پری کوچکم ، شادی ما در گرو لبخندهای توست. یک یادداشت : دختر نازم شما از وقتی تو دل مامان بودی اونقدر تمام زندگی و لحظه هام رو پر کرده بودی که همون موقع برات وبلاگ درست کردم ، اسمشم گذاشتم نازگل مامان ! همه خاطراتت رو هم نوشتم ! ولی نازگلم مجبور شدم پاکش کنم ... حالا که 1 سال و 4 ماه و 20 روز و 20 ساعت و 4 دقیقه از بودنت باهام میگذره دوباره از همو...

امسال عید سه نفری رفتیم مشهد ، خیلی خوش گذشت ... زیارت و سیاحت و دیدن فامیل! زیارت که خیلی خوب بود ، بخصوص وقتی شما سرتو مینداختی پایین و میرفتی تو جمعیت !!!!! توی یکی از خیابونای مشهد عروسکای کلاه قرمزی رو گذاشته بودن ، ما هم رفتیم عکس گرفتیم ... البته شما با آقای فامیل و پسر خاله عکس داری ، آخه انقدر شلوغ بود و همه داشتن عکس می گرفتن که ما نشد بریم عکس بگبربم. ...

خوشگل مامان یه روزی دیدم نشستی سر اسباب بازیات و سخت مشغول درست کردن برج هوشتی ... بعد یه عالمه وقت گذاشتن این شد نتیجه درست کردنت البته اینجا خیلی کوچولو بودی ها ، تازه یکسالت شده بود. الهی مامان قربونت بره با این برج ساختنت. اینم عکس یادگاری زهرا و برجش !!! ...